lovely

lovely

Zaczęło się już miesiąc wcześniej od produkcji zaproszeń, wręczania ich, wybierania prezentów. Noc przed urodzinami nie należała dla matki do najszczęśliwszych, uraczona bowiem opowieścią o braku prezentu córka  czuwała czekając na kuriera z przesyłką. Pamiętajcie, jak ściemniać sześciolatce, to z sensem, bo inaczej spotka Was podobna kara. Ranek to już cud, miód i orzeszki. Nic tak nie wynagradza niewyspania, jak uściski i okrzyki miłości nad życie. Wiecie, że jesteśmy najwspanialszymi rodzicami na świecie? Wiecie???

 Tak się złożyło, że urodziny Młodej zbiegły się z przedstawieniem z okazji Dnia Mamy i Taty w szkole. Oj, gdyby ci wszyscy rodzice wiedzieli, że spazmy córki spowodowane były lejącymi się łzami siedzącej w pierwszym rzędzie matki… Miałam być kwarda, a nie miętka, ale co zrobić, kiedy się człowiek nadwrażliwym urodził i oczy ma w mokrym miejscu?

doczesne.pl doczesne.pl

Już podczas nauki swojej roli Młoda przejawiała skłonności histeryczne, na szczęście nauczycielka przekazywała te wieści mężowi. Gdyby na mnie padło, wiedziałaby od razu, że to przypadek beznadziejny, geny zmutowane w przestrzeni wzruszeń. Po dwóch tygodniach udało nam się przekonać Młodą, żeby recytowała skupiając się na formie, a nie treści i gdybym nie trysnęła fontanną już w chwili śpiewania piosenki, mogłoby obejść się bez cyrku. Moja wina, moja wina, moja bardzo wielka wina. Choćbym nie wiem jak się starała, od pewnych rzeczy dziecka nie uchronię. Szkoda mi jej, bo nie będzie jej z tym w życiu łatwo…
Porzuć tatusiu troski, uśmiechnij się inaczej.
Patrz, jakie masz ręce szorstkie od tej codziennej pracy.
Oczy mamusi zmęczone, kochane Twoje oczy.
My wiemy, dla nas one czuwają tak długo w nocy.
Wy może myślicie: ot, dzieci, nie wiedzą, nie spostrzegają,
gdzieś to wciąż biegnie, gdzieś leci, na nic nie uważają.
My rozumiemy, że dla nas tak męczysz się, tak się trudzisz.
Bo pracy trzeba nie lada, nim z dzieci wyrosną ludzie!
Sześć lat temu doświadczyłam, że życie cudem jest. Dzięki niej pojawił się później On, dzięki niej przewartościowałam życie, dzięki niej bardziej doceniam ludzi, ale też częściej ich segreguję i od wielu stronię. Ona mnie uczy rozwagi, a męża obowiązku. Kocha, mówi o tym i potrafi to okazać. Docenia drobnostki, wychwytuje szczegóły. Uczy się dystansu do siebie samej. Otwarta na świat i znudzona jego powtarzalnością. Skupiona na innych. Rozsądna. Cwaniakująca. Niepokorna. Ułożona. Ogień i woda z nogami do nieba. Moja!